Wednesday, May 30, 2012

Divorced within Alcohol



The Alcohol …

She makes me trick upon my health as a dumb

She makes me lazy in all time as a junk

She makes me kiss too long to escape from her

She makes me crazy more than my obsession with her

So … so

I’d like to announce for this … “ Divorced within Alcohol “

I’ll never forget the years we living together like as the twin

Please don’t be asking or investigating about this anymore …

If you do that I don’t have to mention as much as I can know.



လူခ်င္းဆုံရင္ ဒီလိုပါပဲ” လို႔ ေျပာေျပာေနရ

 
စိတ္ ” ပတ္၀န္းက်င္ ထိန္းသိမ္းဖို႔

ခက္ရတဲ႔ အထဲ

သဘာ၀ ပတ္၀န္းက်င္ကလည္း ယိုယြင္းလာ …

ျမင့္သထက္ ျမင့္ေနေသာ

ေခါင္မိုးေတြၾကား …

မိုးယိုသံ ကာရံလုပ္ၿပီး ေပ်ာ္ေနၾကရ

ၾကားဖူးနား၀ေတြက

အလႅာပ သလႅာပမ်ား ျဖစ္လာ

ႏိူင္ငံတကာ ၀င္ဆန္႔ေသာ

အေသအေပ်ာက္သတင္းမ်ား အရ

ကၽြန္ေတာ္တို႔ …

ေခတ္မီ …

ဖြံ႕ၿဖိဳး …

တိုးတက္ခဲ႔ၿပီ …

တစ္ကိုင္းႀကိဳး ၊ Half Quarter

ေန႔ခင္းေၾကာင္ေတာင္

ေမွာင္ရီေသာ စာရိတၱမ်ား

ေအာက္ပိုင္းပ်က္လုံးမ်ားတဲ႔ ရုပ္ရွင္

ေတာျဖစ္သြားတဲ႔ တကၠသိုလ္မ်ား နဲ႔

တကၠသိုလ္ ျဖစ္လာတဲ႔ ေတာမ်ား

တစ္ႏွစ္ထက္ တစ္ႏွစ္

မရိုးရေအာင္ ျဖစ္ … ပ်က္

အိပ္မက္ဆိုရင္လည္း

ႏိူး” လိုက္ခ်င္ပါၿပီ …

ေနာဧ” သေဘၤာ မွီလိုက္ခ်င္တာမ်ဳိး ထက္

မနက္ျဖန္ အေၾကာင္း

ေတြးျဖစ္ရင္သာ …

သံသရာ” မွာ အားပါဖို႔ … ။   ။





PM 8:25 23rd MAY 2010

ဧည့္ေကာင္းေဆာင္ေကာင္းမ်ားနဲ႔ ေန႔

စိတ္တံခါးကို ဂ်က္ခ်ၿပီး

လူမႈေရး ပီသတဲ႔ အၿပဳံးေတြ လိုက္ခ်ိတ္ဆြဲ

ဆယ္စုႏွစ္တစ္ခု ဆိုတာ …

မိုးဦးေလဦး နဲ႔ အတူ

က်ဆင္းသြားေလေသာ အပူခ်ိန္ စင္တီဂရိတ္

ဖြယ္ဖြယ္ရာရာ ခ်ိန္ခါမ်ားမွာ

မဖြယ္မရာ မလုပ္မိဖို႔ … ။


စိတ္ဖိစီးမႈ တို႔ … ၊ ဒဏ္ရာ အနာတရ တို႔ …

ေနာက္ထဲ အခန္းတစ္ခုမွာ သြားပစ္ထည့္ထားလိုက္ …

ထဲထဲ၀င္၀င္ ၊ စာစာနာနာ ၊ ေဖးေဖးမမ

ျဖည္းျဖည္းမွ ေျပာၾကတာေပါ႔ဗ်ာ …

အခု လက္ဆြဲႏႈတ္ဆက္မိခ်ိန္ေလးမေတာ႔ …

ေလာက၀တ္ပ်ဴငွာ

“ေတြ႕ရတာ ၀မ္းသာပါတယ္ …”

“ေနေကာင္းထိုင္သာ ရွိပါရဲ႕လား …”

“အားလုံး အဆင္ေျပပါတယ္ေနာ္ …”

ေရလဲစကား တစ္ခြန္းခြန္း နဲ႔

စတင္မိတ္ဆက္ခန္း ကို

ကၽြႏု္ပ္တို႔ … အထေျမာက္ေစစို႔ရဲ႕ … မိတ္ေဆြ …။    ။





PM 5:45 30th MAY 2010

Tuesday, May 29, 2012

ငိုင္ေနတယ္




ငိုင္ေနတယ္ …

ထုံးစံအတိုင္း မနက္စာ

ထုံးစံအတိုင္း လမ္း အၾကပ္အတည္း

ထုံးစံအတိုင္း ေန႔တစ္ဓူ၀

ထုံးစံအတိုင္း ဆူညံမႈထဲ

ငိုင္ေနခဲ႔တယ္ …


ႏွာသီးထိပ္မွာ ျဖစ္ေလေသာ ေလာဘ

အာသီးထိပ္မွာ ျဖစ္ေလေသာ ေဒါသ

အာရုံသိမွာ ၿငိတြယ္ေသာ ေမာဟ နဲ႔

ငိုင္ေနခဲ႔တယ္ …


မိရိုးဖလာ ဆိုတာ

အသက္ဓာတ္ နဲ႔ ေၾကးထပ္ရတဲ႔ ေလာင္းကစားပြဲ

ထုံးတမ္းစဥ္လာ အရ

ကံမေကာင္း ရင္ ပဲ

အနက္ေရာင္ ၀တ္မိျခင္း ေၾကာင့္ လိုလို

ေျဖသိမ္႔ပစ္လိုက္ရတဲ႔ ေန႔ ...


ယဥ္ေက်းမႈ သမိုင္းတေလွ်ာက္

ဘီကီနီ ကို

ကိုယ္၀န္ ဖ်က္ခ်ျခင္း ထက္

လူျမင္သူျမင္ အိေျႏၵသိကၡာ လို႔

နားလည္ထားၿပီးေနာက္ …


ငိုင္ေနတယ္ …

မူးယစ္ေဆး၀ါးပဲ ျဖစ္ျဖစ္

ေလာင္းကစားပဲ ျဖစ္ျဖစ္

အရက္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္

မိန္းမပဲ ျဖစ္ျဖစ္

လူသားခ်င္း မစာနာတဲ႔

ကိုယ္ခ်င္းစာတရား ဆိုတဲ႔ စကားလုံးမ်ဳိးပဲ ျဖစ္ျဖစ္

နဲ႔ ...

ငိုင္ေနခဲ႔တယ္ …


ပ်ဳိးႀကဲထားရင္ ရိတ္သိမ္းစရာ ရွိရမယ္ တဲ႔ …

ၿမီရွင္ ျဖစ္ရင္ ၿမီစားဖို႔ေလာက္ပဲ သိစိတ္ နဲ႔

ႏိူင္ငံႀကီးသား ဆန္ ခ်င္ တဲ႔

ထိုေန႔ေတြမွာ …

ထုံးစံအတိုင္း …

ငိုင္ေနတယ္ …။   ။




PM 9:11 24th APRIL 2010

ႏွစ္ကူး



ႏွစ္ေဟာင္းက အညစ္အေၾကး အတြက္ လိုလို

၀ါဆို၀ါေခါင္လည္း ဖူးရီတတ္ေသာ ပိေတာက္တို႔ အတြက္ လိုလို

တဖန္ ႏိုးထလိုျခင္း တစ္ခုႏွယ္

ထင္း ” လို

မွန္ကင္း ” လို

သုံးဆယ္႔ ႏွစ္ ေကာဌသ အစုံ အား

“သႀကၤန္” ဟု ေၾကျငာ ခဲ႔ၿပီ ။   ။





 22nd APRIL 2010

ျပဌာန္းထားၿပီး ဆယ္စုႏွစ္မ်ားမွာ …



ဘယ္ တံခါးရြက္ အသံ နဲ႔ မွ

ငါ႔ အိပ္စက္ေမာျခင္း ဆီ မေႏွာင့္ယွက္လိုက္ နဲ႔

ငါ႔ ေမွာင္ရီ နဲ႔ ငါ

အလင္းပ်ပ် ကို မလိုအပ္တာလည္း ၾကာခဲ႔ၿပီ …

စိတ္ အရ ကိုယ္ မဟုတ္ပါဘဲ

ႀကဳံဆုံၿမဲ အျပန္အလွန္ အၿပဳံးလဲ႔လဲ႔ေတြမွာ …

၀တၱရား ဆိုေသာ ဓါး အတိုင္း

လူ ေကာင္ ဆန္ဆန္

အင္း' … လိုက္ခဲ႔ပါရဲ႕ …။

မ' သမုတ္ ၾကစမ္းနဲ႔ကြယ္ …

နည္းနည္းပဲ မွား

နည္းနည္းပဲ မွန္

နည္းနည္းပဲ ေကာင္း

နည္းနည္းပဲ ဆိုး

လူပီသ ဖို႔ အတြက္

အနာအဆာ တခ်ဳိ႕ ရွိမွ ျဖစ္မယ္ ။   ။




PM 11:00 3rd MAY 2010

ပစ္မွတ္


သက္တန္႔ေရာင္ ေသြးရနံ႔ အတြက္

ေတာပစ္ထြက္ျဖစ္တဲ႔ ရာသီ …

သားေကာင္ လား ၊ မုဆိုး လား …

ေလညာ က ေနရာယူပါ

သဘာ၀ နဲ႔ အသားတက် ထားပါ

ေလာကဓာတ္ သေဘာမွာ

ကိုယ္႔ ၀ပ္က်င္း ကိုယ္

ေစာင့္ေရွာက္ရျခင္း က

ေတာ မေမွာက္ဖို႔ ၊ ေတာ မေျခာက္ေစဖို႔

မေက်နပ္ရင္ ေျခရာေတြ စ' ေတြ႕ခဲ႔တဲ႔ေနရာ ဆီ ျပန္ေလွ်ာက္

မိုးေလ ကင္းစင္တဲ႔ ဥတု မွာသာ

လင့္' ထိုးၿပီး ေခ်ာင္းေျမာင္းခြင့္ ရတတ္

ဘယ္သူမဆို စိတ္ကူးက စ' ခဲ႔ၾကတာမို႔ …

စိတ္ကူးတစ္ခုေတာ႔ ယဥ္လို႔ ရ

အရုဏ္တက္ခ်ိန္ အမွီ

အခု တည္ထားတဲ႔ ပစ္ကြင္းမွာ

အျမင္ရွင္းဖို႔ပဲ လိုလိမ္႔မယ္ …။    ။


14th September 2011

ေထာင္႔ခ်ဳိးကို ေကြ႕လိုက္မွ ေရာက္မယ္႔ လမ္း



ႏႈတ္ခမ္းပြင့္ဖတ္ေလးေတြ အထိ …

ဆံခ်ည္ေဖ်ာ႔ႏြဲ႕ေလးမ်ားဆီ အထိ …

အဲဒီတုန္းက

စကားလုံး တစ္လုံးခ်င္းဆီ အထိ …

မင္း ႏွလုံးခုန္သံကို

အခုထိ

လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ သတိရေနမိေသးတဲ႔ အထိ …

မိုးစက္ကေလးေတြ

ကိုယ္႔ ပုခုံးကို လာထိေတာ႔

မေန႔တေန႔ကပဲ ျဖစ္ပ်က္ခဲ႔ ရသလိုလို …

စိတ္ေတြ …

စိတ္ေတြ …

အေတာမသတ္ႏိူင္ေအာင္ လြမ္းၾကရွာေပါ႔ …


ခ်စ္သူရယ္ …

တခါတေလမ်ား

ေျခေညာင္းလက္ဆန္႔

ေဟာဒီ လမ္းကေလးဆီ

ေလွ်ာက္ၾကည့္လွည့္ပါဦးကြယ္ …

အခု ဆို

မင္း ဖ၀ါး ႏုႏုေတြ မပြန္းရွရေအာင္

လမ္းကေလး က

မင္းထင္ထားဖူးသလို ျပန္႔ျပန္႔ျပဴးျပဴးေပါ႔ …

အခု ဆို

မင္း အသက္ရွဴျခင္း ကို ေႏြးေႏြးေထြးေထြး ရွိဖို႔ကို

လမ္းကေလး က

မင္း ေတြးထားခဲ႔သလို ေမႊးေမႊးျမျမ ေပါ႔ …

အခု ဆို

မင္း ရယ္သံစြက္ အၿပဳံးေတြ အၿမဲ ရွင္သန္ရေအာင္

လမ္းကေလး က

မင္း စိတ္ကူးေနသလို စိမ္းစိမ္းလန္းလန္း ေပါ႔ …

အဲဒီလို အဲဒီ႔လို အဲဒီလို နဲ႔ …

လမ္းကေလး က ျဖစ္တည္ေနပါတယ္ ။

အာရုဏ္ေရာင္ နီသမ္းပါၿပီ ဆိုတာကေန

ညေနဆီ အလင္း ကို ေခါက္သိမ္းသြားၿပီ ဆိုတာအထိေပါ႔ …

ၿပီးခဲ႔တာေတြလည္း ၿပီးခဲ႔ပါၿပီလား ။

ေျပာပါ

အေ၀းဆုံးေန႔အထိ ေစာင္႔ေနမိသူကို

အျခားေသာသူမ်ားနဲ႔ ေလာကမွာ

ဘာေၾကာင္႔ ထားရစ္ခ႔ဲသလဲ ကြယ္…

ရက္သတၱပတ္ အနည္းငယ္ ၾကာတဲ႔ အခါ

လမ္းကေလး မွာ

ျမက္ရိုင္းတို႔ နဲ႔ လႊမ္းလို႔

ဆူးၿခံဳတို႔ နဲ႔ ပုံလို႔

လမ္းဆီ ေရာက္မယ္႔ လမ္းကို

လမ္းေပ်ာက္ခဲ႔ေပါ႔ ။   ။




4th June 2009

တစ္ခရီးတည္းသြား



အခ်စ္ေရ …

သူမတူေအာင္ ေပ်ာ္တဲ႔ အေပ်ာ္မ်ဳိး နဲ႔

မင္း ေမာင္းႏွင္တဲ႔ ျမင္းရထားေပၚမွာ

ငါ႔ ႏွလုံးသားဟာ ကခုန္ျမဴးထူးေနေလရဲ႕ …

မိုးစက္ေရေပါက္ေတြၾကား

ေလေျပ စီးဆင္းရာတေလွ်ာက္

ေျမသင္းနံ႔ေတြ ေနာက္က

ထက္ခ်ပ္မကြာ …

အဲဒီ႔ေကာင္

တကယ္ပဲ ခုန္ေပါက္ရႊင္ျပေနေပါ႔ …

ရင္တခြင္လုံး အႏွ႔ံ

ၾကည္ႏူးျခင္း ရန႔ံေတြကလည္း

ၿဖိဳးဖ်ဖ် လိႈင္လို႔ …


အခ်စ္ရယ္ …

မင္းကမ္းလင္႔တဲ႔

ေနာက္ထပ္ အသက္ဓာတ္နဲ႔

ငါ႔ ၀ိဥာဥ္ ဟာ

အလန္းသစ္ဆုံး ႏိုးထခဲ႔

မင့္ ရင္ခုန္ျခင္း ကို အထေျမာက္ေစဖို႔

ငါ႔ ဦးေႏွာက္ ရဲ႕ ေသြးေၾကာတို႔လည္း

ေအးခဲမႈဆီက လြန္ေျမာက္လြန္႔လူးၾက

မင္႔ဖို႔ သက္သက္ခ်ည္းမွ

မက္ထားခဲ႔ရတဲ႔ အိပ္မက္ေတြကို

အခုဆို လူလားေျမာက္ေစလိုၿပီေပါ႔ …


အေႏြးဓာတ္ကို

စိတ္အမွတ္ နဲ႔ ေပးခဲ႔သူေရ …

ငါ႔ ရင္ဦးခန္းမွာ အုပ္စိုးပါ ။

ငါ႔ ထြက္သက္ တစ္ရွိဴက္ အထိ

ျပဳဖြယ္ေဆာင္တာ တို႔ အေပၚ လႊမ္းမိုးပါ ။

ဒီေကာင္႔ ရင္ဘတ္က

ခတ္တဲ႔ သံစဥ္တိုင္းမွာ

မင္း ေတးသံတို႔ကို ျဖည့္စြက္ပါ ။

ႏွစ္ကာလေတြရဲ႕

ေန႔လမ္း ၊ ညလမ္းမွာ

မင္႔ မ်က္၀န္း အစုံ ဆီက

ဖိတ္ဖိတ္ေတာက္မယ္႔ အလင္းေငြ႕နဲ႔ ပဲ

ငါ ဟာ

တစ္ခရီးလုံးကို ျမင္ေတြ႕လို။   ။





PM 9:30 SATURDAY 5th May 2007

ရာဟုစီးခံထားရတဲ့ ေျမာက္ျပန္ေလ



ခ်စ္လွစြာေသာ က်က္သေရ’ သညာေလးေရ…

ကႏုတ္ကြန္႔ျမဴးထားတဲ့ ပန္းပုကေလးေတြပ…

အစကေတာ့ ေျမလြတ္ေျမ႐ုိင္းေတြခ်ည္း…

ဘာ ပ်ဳိးခ်ခ် ဖူးသစ္ခ်င္လိုက္ၾက…

အေတာင္စိုက္ခံရတဲ့ ျမင္း’ လို

ေျခေထာက္တပ္ခံရတဲ့ ေျမြလို

ၾကသိုင္း၀ါးအဆင္ မလႊင့္လႊားတတ္

ကိုယ့္ႏွာေခါင္းေပါက္နဲ႔ ကိုယ္

ေလ၀င္ေလထြက္ရမွာပဲ ခက္သလို…

သူက မနက္လို႔ ခရီးဦးႀကိဳတာ

ကိုယ့္က် “ေက်းဇူးပဲ” ႏွစ္လုံး သုံးလုံး ကို

ျပန္မေျပာတတ္သလို အ’ ေနမိ…

ဘယ္ေတာ့မွ ၀င့္ဦး ၾကြားဦးမယ္…!

   

႐ြာရန္ ရာႏႈန္းကေတာ့ အျပည့္’ ခ်ည္းပဲ…

သမုဒၵရာက ေငြ႕ရည္ဖြဲ႕လာၾကတာခ်င္းတူဦး…

အေနာက္ေတာင္မုတ္သုံပဲ

မိုးပါတဲ့ေလ’ လို႔ သူသူငါငါ ေတြးၾကမွာေပါ့

ဘယ္ႏွႏွစ္ေနမွ တစ္ေခါက္ေလာက္ျဖစ္ေလ့႐ွိတာေတြေတာ့ ထားလိုက္…

တစ္မ်ဳိးႀကီးပဲ ျဖစ္ျဖစ္ေနသတဲ့လား…

စိတ္႐ွိစရာေပါ့…

လမ္းလို႔ ေျပာတာ အားလုံးကို

မင္းမွ မေလွ်ာက္လွမ္းခ်င္ဘဲ….. ။    ။




 21st August 2009

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...