Blog မွာ Post မတင္ျဖစ္တာလည္း ၾကာပါၿပီ ... ။ စာေရးခ်င္စိတ္ေတြ
ေပ်ာက္ဆုံးေနတာလည္း ၾကာခဲ႔ၿပီ ... ။ တခါတေလ မ်က္စိလည္ လမ္းမွားၿပီး
အားနာပါးနာ ဖတ္ျဖစ္တဲ႔ သူငယ္ခ်င္းမ်ား အတြက္ ... သတင္းဆိုး ေပါ႔ ... ။
ဒီလိုေတြ စကားခ်ီ ေနၿပီ ဆိုကတည္းက ... တစ္ခုခုကို ဘယ္သူ႕မွ အားမနာဘဲ ..
ေတာရမ္းမယ္ဖြဲ႕ လက္သရမ္းေတာ႔မယ္ ဆိုတာ ... သိေလာက္ၾကေရာေပါ႔ ...
ဟိုတစ္ရက္ ... ေမာင္စုံႀကီး နဲ႔
ဘီယာေသာက္ရင္း ည နက္ သြားေတာ႔ ... သိေတာ္မူၾကတဲ႔အတိုင္း ... ရပ္ေက်ာ္
ရြာေက်ာ္မွ ႀကံႀကီးစည္ရာခ်င္တဲ႔ ၀သီေလးေစ႔ေဆာ္မႈ ဆႏၵအေလ်ာက္ ...
ျပင္ဦးလြင္ တက္ဖို႔ တိုင္ပင္မိၾကပါေရာ ... ။
ဒင္းကလည္း ... အေတာ္
စိတ္ဆာေနတယ္ ထင္ပ ... ညႀကီး မင္းႀကီး ေတြ ဘာေတြ ႏွစ္ခြန္းေလာက္ ...
ဟန္ေဆာင္ပန္ေဆာင္ ေျပာၿပီး ေျပာေန ၾကာမယ္ ၊ ေျပာမေန မၾကာဘူး ဆိုၿပီး
သဘူေတာလိုက္ပါေလေရာ ... ။
ဒီလို နဲ႔ ပဲ ... ေမွာင္ႀကီး မည္းႀကီး
... ေတာင္ေပၚလမ္း ခရီးမွာ " အိုးပါး ... ဂမ္းနားစတိုင္ " နဲ႔ ျပင္ဦးလြင္
ၿမဳိ႕ကေလးဆီ မနက္ ၃ နာရီ ခန္႔ မွာ ဆိုင္ကယ္ေလး တက္ကေလာက္ တက္ကေလာက္ နဲ႔
ေရာက္ခဲ႔ၾကေလတယ္ ေပါ႔ေလ ... ။
ခဏတျဖဳတ္ အိပ္စက္ၿပီး ...
အလင္းေရာက္တဲ႔ မနက္ခင္း ... ေမာင္စုံႀကီး နဲ႔ သမီး ေယာက္ဖ ေတာ္တဲ႔ ဆရာသမား
ကိုျမတ္သူ ရဲ႕ " ေရႊျပည္ " မွာ ေရမိုးခ်ဳိး မနက္ခင္း ေလ႔က်င့္ခန္း အတြက္
အားယူရင္း ဟိုဟိုဒီဒီ စကားစျမည္ ေျပာေနၾကတာေပါ႔ ...။ ေမာင္စုံႀကီး ရဲ႕
သူငယ္ခ်င္းမ်ား ေရာက္လာေတာ႔ ... ေရႊျပည္ လည္း လူစည္ၿပီး ... ဘာရယ္ မဟုတ္ဘဲ
ျမဴးတူးေနၾကရင္း ... လမ္းဆုံကို သြားမယ္႔ အစီအစဥ္ ျဖစ္လာေတာ႔တယ္ ...။
လမ္းဆုံ ဆိုတာကေတာ႔ ... ျပင္ဦးလြင္ ကေန ... မိုင္ ( ၂၀ ) ေလာက္ သြားရတဲ႔
ေနရာေလးပါ ... ။ ဘာမွေတာ႔လည္း ထူးထူးျခားျခား မဟုတ္ဘူး ။ Morning Star
ဆိုတဲ႔ ဆိုင္ေလး ဆီ သြားၾကတာ ... ။ အဲ႔မွာ ငါးခူ မွ်စ္ခ်ဥ္ စားေကာင္းတယ္
ဆိုလို႔ ...။
ခရီးက နည္းနည္း လွမ္းတာရယ္ ... ေန႔လည္ ( ၁ ) နာရီ
ေလာက္ ရွိေနၿပီ ဆိုတာရယ္ နဲ႔ ေမာင္စုံႀကီး က ကၽြန္ေတာ္႔ အျပန္ခရီးအတြက္ နဲ႔
နားေအးပါးေအး ေနခ်င္စိတ္ေလး စြက္ၿပီး မလိုက္ေတာ႔ဘူး ေျပာပါေသးတယ္ ။
ကၽြန္ေတာ္ကပဲ ... ခရီးသြား ၀ါသနာပါသူႀကီး ျဖစ္ေလေတာ႔ ... သူ႕ကို နားခ်ၿပီး
... တိုက္တြန္းလိုက္ေတာ႔လည္း ... စိတ္ေကာင္းရွိတဲ႔ သူငယ္ခ်င္းပီပီ ...
ကၽြန္ေတာ္႔ အႏြံအတာ ကို ၀ဋ္ရွိသေရြ႕ သည္းခံေတာ႔မယ္ ဆိုတဲ႔ ဆုံးျဖတ္္ခ်က္
ေတြ နဲ႔ သဘူေတာရေတာ႔တာပါပဲ ...။
ဆိုင္ေရာက္ေတာ႔ ... ရွမ္းမေလးေတြ
ညက္လိုက္တာဗ်ာ ...ဟဲ ဟဲ ... ငါးခူေခ်ာေခ်ာေလးေတြ စားေသာက္ ... RUM Royal
Edition ေလး နဲ႔ ကေလးမေလးေတြ ပ်ဴငွာေဖာ္ေရြမႈၾကားမွာ အေတာ္ကို သာယာပါဘိေတာ႔
...။
မိုးကေတာ႔ ... ေတာင္ေပၚလည္း ျဖစ္ျပန္ လျပည့္ေန႔လည္း
ျဖစ္ျပန္ မို႔ ထင္ပါရဲ႕ ... ဖြဲဖြဲေလး က်ိတ္လိုက္ ... စိတ္ေပါက္ရင္
သည္းလာလိုက္ နဲ႔ ရာသီဥတုပီပီ အလိုက္တသိ ကူညီေနေသးရဲ႕ ...။
ေမာင္စုံႀကီးက ေသာက္ရင္းစားရင္း ... ကားပဲ ေမာင္းရတာ မ၀ေသးလို႔လား ...
ရွမ္းျပည္ အရိပ္အေငြ႕ေတြၾကားမွာ ... သာယာၾကည္ႏူးစိတ္ေတြ ယိုဖိတ္လာတာလား
မသိပါဘူး ... ဂုတ္ထိပ္ တံတားေပၚ လမ္းေလွ်ာက္ၾကည့္ခ်င္သတဲ႔ ... ။ သံလမ္းေပၚ
ေလွ်ာက္လွမ္းဖို႔ မျဖစ္ႏိူင္ေပမယ္႔ ... ဂုတ္တြင္း နဲ႔ ဂုတ္ထိပ္
ရႈေမွ်ာ္ခင္းေတြဆီ ဆက္လက္ခရီးဆန္႔ၾကဖို႔ ... အားလုံးက သဘူေတာၾကျပန္ပါေရာ
...။ ေမာင္စုံႀကီးကလည္း ... ေခၚေတာ႔သာ မနည္းေခၚရတယ္ ...
စိတ္ပါၿပီ ဆိုေတာ႔လည္း ... သူ မွ သူ ပဲ ... ။
ဒီလိုနဲ႔ ... ဂုတ္တြင္း အဆင္း ... ကားသမေလးတစ္ေယာက္ နဲ႔ ကလိတိတိ ျဖစ္တာ ၊
တလမ္းလုံးလိုလို ရယ္လိုက္ေမာလိုက္ အေတာမသတ္ျဖစ္တာ ၊ သစ္ေတာသစ္ပင္
စိမ္းစိမ္းစိုစို ရွိတာေတြ နဲ႔ စိတ္ေတြ ၿပိဳင္တူ ဆြတ္ပ်ံ႕ရီေ၀မႈ မွာ
စီးေမ်ာေနခဲ႔ၾကတယ္။ လမ္းေတြက မိုးေရ နဲ႔ စြတ္စိုေနၿပီး ... ထုံးစံအတိုင္း
အလူးအလြန္႕ေတြ နဲ႔ မို႔ ... ဂ်စ္ကားေပၚ စကိတ္စီးက်င့္ခဲ႔ၾကရသလိုပါပဲ ။
ေမာင္စုံႀကီး က လည္း .. Triple 5 ( 555 Cigarette ) Sponsored ... ငယ္က
ၾကည့္ဖူးတဲ႔ ကားေမာင္းပြဲေတြဆီ သတိရမိေအာင္ ေမာင္းေပးတာလည္း ပါတာေပါ႔ေလ ...
။
ဂုတ္တြင္း တံတားကို ခပ္မႈိင္းမႈိင္းပဲ လွမ္းျမင္ရေပမယ္႔ ...
ဂုတ္တြင္း အတက္အဆင္းလမ္းေတြ နဲ႔ သဘာ၀ ရဲ႕ ဖမ္းစားမႈေတြက အားလုံးကို
စိတ္ေျပလက္ေပ်ာက္ ၇ွိေစခဲ႔ပါတယ္ ။ ဂုတ္တြင္း တစ္ဖက္ထိပ္မွာက ေရႊဖီၿမိဳင္
ရႈခင္းသာ တဲ႔ ... ။
တကယ္႔ ရႈခင္းသာပါပဲ ... ။ ဟိုးအေရွ႕ဘက္
ေတာင္ေတြၾကားက လမ္းအေကြ႕အေကာက္ေတြ လည္း ပီပီျပင္ျပင္ ျမင္ရတယ္ ။
အေနာက္ဘက္ျခမ္းမွာလည္း ေတာင္ထိပ္ေတြက တိမ္ေတြ နဲ႔ ေတာင္ခိုးေတြ ေ၀ၿပီး ..
ထိဆက္ေနၾကတယ္ ။
ဒီေနရာက ရႈခင္းေတြကို အရသာရွိရွိ ျမင္ရေတာ႔မွပဲ
တလမ္းလုံး ေညာင္းညာေနခဲ႔တာေတြေပ်ာက္ၿပီး အႀကံရတဲ႔ ေမာင္စုံႀကီး ကို
ေက်းဇူးတင္မိေတာ႔တယ္ ။
ဂ်စ္ကားခမ်ာေတာ႔ ... နတ္ေခါင္း (မူလီ) ေတြ
ျပဳတ္ထြက္ကုန္တယ္ ။ အျပန္လမ္းက် မတ္တတ္ရပ္ သိပ္မစီးျဖစ္ၾကေတာ႔ဘူး ။ ဂ်စ္ကား
အမိုးကိုင္းက အိေျႏၵ နည္းနည္း ပ်က္ေနၿပီေလ ။ ျပင္ဦးလြင္
ျပန္ေရာက္ေတာ႔မွပဲ နတ္ေခါင္း(မူလီ)ေတြ ၀ယ္ၿပီး ျပန္တပ္ၾကရတယ္ ။ " ေရႊျပည္ "
ကေနပဲ လူစုခြဲခဲ႔ၾကတယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ၇ နာရီ ေလာက္ ျဖစ္သြားေတာ႔ ..
ေနာက္တစ္ရက္ မနက္မွပဲ အေစာဆုံး မႏ ၱေလး ျပန္ဆင္းဖို႔ စဥ္းစားရေတာ႔တယ္ ...။
ဒီ ပို႔စ္ ကို ေရးရင္း နဲ႔ ေရာ ဒီ ခရီး ကို သြားေနခဲ႔တုန္းကေရာ စိတ္ထဲ
ေတြးမိတာ တစ္ခု ရွိတယ္ ။ သူငယ္ခ်င္းေတြ ၾကားမွာ ရွိတဲ႔ အေရာင္တူတဲ႔စိတ္ ၊
ရိုးရွင္းလင္းပြင့္တဲ႔ ဆက္ဆံေရး ၊ တစ္ေယာက္ အေပၚ တစ္ေယာက္ ေဖးမညွာတာစိတ္ေတြ
အေပၚ ပိုၿပီး ႏွစ္သက္လာမိတယ္ ။ တခါတေလ ဘ၀မွာ တစ္ခုခု ကို ေရြးခ်ယ္ရမယ္
ဆိုတဲ႔ အခါတိုင္း သူငယ္ခ်င္းေတြ ဘက္ကိုပဲ အေလးသာေပးခဲ႔ဖူးတဲ႔ ကိုယ္႔စိတ္
ကိုယ္ လည္း ... ပိုၿပီး ေထာက္ခံလာမိတယ္ ။ ေနာက္ၿပီး ... စီစဥ္ၿပီး သြားခဲ႔တဲ႔ ခရီးစဥ္ေတြထက္ အခုလို စိတ္ရူးေပါက္တယ္ပဲ ေျပာေျပာ ...
မစီစဥ္ထားဘဲ စိတ္တူကိုယ္တူ သြားျဖစ္ခဲ႔ၾကတာမ်ဳိး ကို ပိုၿပီး မွတ္မွတ္ရရ
ျဖစ္မိတယ္ ။
အဆုံးသတ္အေနနဲ႔ကေတာ႔ ... ဒီလို ခရီးမ်ဳိး ကို သြားရတာ
တကယ္ကို စိတ္လက္ ေပါ႔ပါးခဲ႔ရေၾကာင္း ... အတူသြားခဲ႔တဲ႔ သူငယ္ခ်င္းမ်ား က
လည္း ကၽြန္ေတာ္႔ အျမင္ကို ေထာက္ခံၾကလိမ္႔မယ္ လို႔ ယူဆပါေၾကာင္း ... ပို႔စ္
တစ္ခုလုံး ရဲ႕ အေရးအသား ၊ အေတြးအျမင္ အားလုံးက ကၽြန္ေတာ္႔ အေနန႔ဲ
စိတ္ထဲပါသလို ေရးခဲ႔မိတဲ႔ အတြက္ ... တစ္ဦးတစ္ေယာက္ အေပၚ ၊ တစ္ခုခု အတြက္
အေႏွာက္အယွက္ ၊ အထိအခိုက္ ျဖစ္ခဲ႔မည္ ဆိုရင္ ခြင့္လႊတ္ၾကေစခ်င္ပါေၾကာင္း
...
ေနာက္မ်ား ... မဆုံတာ ၾကာတဲ႔ သူငယ္ခ်င္းမ်ား နဲ႔ လည္း
စိတ္လြတ္ကိုယ္လြတ္ ခရီးစဥ္မ်ား အတြက္ ဆက္သြယ္ၾကပါရန္
ေစာင့္ေမွ်ာ္လက္ခံစဥ္းစားေနၿပီ ျဖစ္ပါေၾကာင္း ... ေျပာခ်င္ပါတယ္ ခင္ဗ်ား
... :P ။
.JPG)
.jpg)
